શબ્દ એક અર્થ અનેક- દેવિકાબેન ધ્રુવ

       શબ્દ

        કક્ષ

  અર્થસમૂહ

1. પાસુ,પડખુ
2. વનનો અંતર્ભાગ
3. બગલ,કાખ
4. સૂકું ઘાસ
5. સ્ત્રીનો કંદોરો
6. ગ્રહનો ભ્રમણ માર્ગ

શતદલ-દેવિકબેન ધ્રુવ

 

શતદલ પંખ ખીલત પંકજ પર
હસત નયન જ્યમ શ્યામ વદન પર,

શત શત બુંદ સરક દલ વાદળ,
 ભીંજત બદન નર નાર નવલ પર,

ઘનન ઘનન ગરજત નભમંડળ,
કરત ક્યાંક કલરવ ખગ તરુવર,

સમયની વાતે

 

ઝરમર ઝરમર નીરની ધારે,
        વાદળઘેરી કાલની સાંજે,
સાહિત્યની સરિતાને કાંઠે,
        મચી પડ્યાં અમે સમયની વાતે.
હાથમાં લઈને સમયની પીંછી,
             દોર્યા કોઇકે જૂના ચિત્રો,
પ્રાચીન ને અર્વાચીન કેવી,
             કંડારી કૃતિઓ સમયની મિત્રો;
કોઇકે જઇને સ્મૃતિને દ્વારે ,
             રચનાઓ મનભાવન વાંચી,
વળી કોઇકે સમયની સાથે ,
             ખોતરી વાતો મનની ત્યારે.
વ્હેતી ચાલી ક્ષણો સમયની,
        ઢળતી ગઇ એમ પળો સમયની,
સમાઇ યુગમાં હર ઘડી સમયની,
        ઝુલશે ઝરુખે આ યાદો સમયની.

-દેવિકાબેન ધ્રુવ

મને હું મળી.-દેવિકા રાહુલ ધ્રુવ

નીરવ એકલતામાં મને હું મળી;
સઘળા સગપણથી વિખુટી,મને હું મળી.

કાગળ કલમને વરેલી,મને હું મળી;
માયાના મેળામાં ભૂલી પડેલી,મને હું મળી.

ઘડી-કાંટાના જંગલમાં ખોવાયેલી,મને હું મળી;
શબ્દોની વનરાઈમાં વીંટળાયેલી,મને હું મળી.

ભીતરના ખજાના- દેવિકા રાહુલ ધ્રુવ

 

મનની ભીતરમાં ભર્યા છે ખજાના
        સાગર મહીં જેમ મોતીને હીરા
સાચાં કે ખોટા, સારા કે નરસા
        કદી ન જાણે કોઇ મનની માળા
ડૂબકી મારી મારી મથે સૌ પલ પલ
        જડે તો યે ફક્ત શંખોને છીપલાં

વિશ્વશાંતિ-દેવિકા રાહુલ ધ્રુવ

આતમે ઓઢેલ કાયાનાં વાઘામાં
ઇશ્વરનો અંશ જરા સમજી તુ લે

મનને વરેલા વિચારોનાં પિંછામાં
ઉંચેરી આશા ઉમેરી તુ લે

દિલને વીંટેલા આ માયાનાં વીંટામાં
સાચુકડી પ્રીત જરા વણી તુ લે

પૂરવનો જાદુગર – દેવિકા રાહુલ ધ્રુવ

પૂરવનો જાદુગર આવે
છાબ કિરણની વેરે,

હળવે હાથે ધીમુ સ્પર્શે,
પડદા પાંપણના ખોલે.

અંગ મરોડે, કાલની વાતે
આશા નવી કો’ લાવે,