Feeds:
પોસ્ટો
ટિપ્પણીઓ

Archive for જુલાઇ 23rd, 2009

232323232fp536_5_nu=32;8_399_;45_WSNRCG=32__345447336nu0mrj

(ફોટો સૌજન્ય શ્રી રાહુલ ધ્રુવ)

ગુજરાતી સાહિત્ય સરિતાની જૂલાઇ મહિનાની બેઠક–અહેવાલ–દેવિકા ધ્રુવ.- ૧૯ મી જૂલાઇના રોજ,ઉનાળાની બળબળતી બપોરે “ક્વોલીટી ઇન” ના એક નાનકડાં હૂંફાળા હોલની અંદર ,વરસાદ વગર પણ સૌ ભીંજાતા હતાં એમ કહેવામાં આવે તો એને અતિશયોક્તિ ન સમજશો… હા, હયુસ્ટનની જાણીતી અને માનીતી સાહિત્ય સરિતાની 89મી બેઠક, વિષયનો “વરસાદ” લઇને આવી હતી..

શ્રી પ્રશાંત મુનશાની ભાવભીની યજમાનગીરી, શ્રીમતિ શૈલા મુનશાનું સંચાલન પદ અને શ્રી વિશ્વદીપ બારડનું નેતૃત્વ હોય પછી તો પૂછવું જ શું ?બરાબર બે ને પાંચ મિનિટે “મંદિર તારું વિશ્વ રૂપાળું”ની પ્રાર્થનાના સૂરો શ્રીમતિ રેખાબેન બારડના સુમધુર કંઠે રેલાયા અને શ્રોતાજનો પણ જોડાયા.પ્રશાંત્ભાઇએ સૌનું ભાવભેર સ્વાગત કર્યું અને તે પછી સભાનું સૂકાન શૈલાબેનને સોંપવામાં આવ્યું.તેમણે વિષયને અનુરૂપ મુંબાઇના વરસાદની વાત અને તેમના પ્રિય ગઝલકાર મનોજ ખંડેરિયાની “એવા ફર્યા છે શું ભલા જંતર અષાઢમાં”ની અછડતી ઝલક આપી ક્રમશ:વક્તાઓને બોલાવવાની શરૂઆત કરી દીધી.

સૌ પ્રથમ વારો હતો દેવિકાબેન ધ્રુવનો.તેમણે ગૌરવભેર કહ્યું કે,આપણી સાહિત્ય સરિતાની પોકારમાં કેટલો દમ છે કે વરસાદે ગઇકાલે સાંજે મન મૂકીને વરસવું જ પડ્યુ ! એવાં આ મેઘરાજની સ્વરચના રજૂ કરી :આહા…છલકતી ને મહેંકતી મૌસમ છે,થોડી સરક્તી ને બહેકતી મૌસમ છે. ભીના ભીના ગીતો ગવડાવતી મૌસમ છે,મોહબ્બતની મશાલને મમળાવતી મૌસમ છે. ને આવા વરસાદના આગમન પહેલાં શ્રી મુકેશ જોશીની “ લીલાંછમ પાંદડાએ મલકાતાં મલકાતાં માંડેલી અચરજની વાત” પણ વાંચી સંભળાવી..તે પછી એક વર્ષથી જેમની હાજરીની સતત ખોટ સાલતી હતી તે પ્રવીણાબેન કડકિયાનો નંબર હતો.તેમણે પોતાના યોગના અભ્યાસ અને અનુભવોની પ્રારંભિક વાત કર્યા પછી, એક નાનકડા ઓરડાની અંદર બેસીને બારીમાંથી માણેલા વરસાદની સ્વરચના છેડી કે ‘ આભલેથી અમ્રુત વરસ્યું ને ધરતીની સોડમ ઉભરાઇ;બારીની અંદર હતી તોયે નખશીખ ભીંજાઇ.”તાળીઓના ગડગડાટ વચ્ચે કુશળતાપૂર્વક શૈલાબેને દોર હાથમાં લઇ જાણીતા વિવિધ સર્જકોની ઝલક પંક્તિ અને શબ્દસ્પર્ધાની તૈયારીરૂપ બે બે નવા શબ્દો પીરસતા રહ્યાં. હવે વારો હતો ફૂલવાડીના રાજા શ્રી વિશ્વદીપ બારડનો.વરસાદ વિનાના હયુસ્ટનની જુન-જૂલાઇની ગરમીથી અકળાઇને આક્રન્દ કાવ્ય પોકાર્યું કે : રોટલી શેકાય એટલા રસ્તાઓ હોટ છે;વરસાદ લાવે એવો કોઇ રિમોટ છે ? અને શહેર આખું ભડભડ બળતું નગર લાગે છે,ધરતીની લાજ-આબરૂ લૂંટાઇ ગયા છે; આવ, વરસાદ આવ,કરું તારા વધામણા, કૃષ્ણની બંસીના સૂર પણ સૂકાઇ ગયા.એમની આક્રંદભરી રચનાને શાંત પાડવા હેમાબેન પટેલે કાનાને યાદ કરતું ગીત સંભળાવ્યું :શ્રાવણ વરસે સરવરી ને ઝરમરિયો વરસાદ ને કાના આવે તારી યાદ.

બેઠકમાં રંગ જામતો જતો હતો.એમાં નોખી ભાત પાડનાર વિજય શાહનું નામ આવતા તાળીઓની બુલંદી કઇંક ઓર વધી ગઇ.તેમણે અલબત્ત,વરસાદના શબ્દો વરસાવ્યા !!! ગુજરાતી ભાષાને જીવંત રાખવા,વિક્સાવવાના તેમના અવિરત,ભગીરથ પ્રયત્નરૂપ વરસાદના એકવીસ શબ્દો રજૂ કર્યાં.ઉપરાંત,તેમણે તાજેતરમાં લીધેલ ચીનુ મોદી અને ખલીલ ધનતેજી સાથેની મુલાકાતની થોડી વાતો પણ કરી..અંતે શબ્દસ્પર્ધાની રમત અંગે નિમંત્રણ જાહેર કરી સ્વસ્થાન ગ્રહણ કર્યું. આશા છે આગામી બેઠકમાં જરૂર ભજવાશે. ત્યારપછી શૈલાબેને ઇજન આપ્યું અમારા છંદગુરુ અને પ્રસિધ્ધ ગઝલકાર શ્રી રસિક મેઘાણીને.તેમણે પોતાની લાક્ષણિક ઢબમાં (વધુ…)

Advertisements

Read Full Post »